Strona główna

powrót
  
Wydawca Internetowej wersji magazynu U NAS
 
 

Roztomiyli ludkowie! 

   

  
   Modno je teraz godka o Unii i polityce, ale jo Wóm opowiem blank co inkszego. Jak mój Ignac był w sanatorium, to mie straszyło colutki tydzień. Zaczło się zaroz po niedzieli. Na placu rosła trowa już dość wielko, a kośnika nie było. J osi nigdy nie przyznała, że też umia siyc, ob. By mi już Ignac na całe życi ta kosa przipasowoł. Zygor wybiył 11-to godzina, (a nie 12-to jak duchy chodzóm), jak po rowie gdosik szeł. Szu, szu jakby się skradoł. Trzasnął fest do dwiyrków od stodoły i… cicho. Nie było ćma, czakom, że bydzie naród szurał, nie umiał Idzi wyleźć. Było tak, jakby się przepod pod ziemia! Na drugi dziyń to samo. Szurani po trowie i trzask. Na pewno jakiś głupek, kiery wiy, że Ignacy nima, chce mie straszyć. Ale jo się nie boja, yny się nerwuja. lWe trzoda zrobiyłach pod fórtkóm "barykada", jak absydzie szeł, to bydzie głośno. Nic przi furtce nie trzasło, yny trzasło do diwyrek. Kombinują co robić? To na pewno był pies, przeskoczył przez wrota. Przecióngłach sznura od płota ku chałupie i klamoty nawieszała. Nos miałach na szybie i czakom. Gnał o 11-te szurał po trowie, a trzasnął nie do klamotów, yny do dwiyrków. Kłupłach się w czoło. Jako jo je głupio, przecz pies inakszy chodzi! W pióntek od płota ku chałupie przewiesiyłach czarno bawełna, nie bydzie jóm widział, bo było na deszcz i fest ćma. Musi jóm przerwać! Nie zmrużóm cało noc oka, yny czakom aż się trocha rozjaśni. Byłych pewna, że bawełna je przerwano, bo zajś szeł i trzasnął do dwiyrek. Bawełna była… cało!!! Nogi się podymnym zagły. Co to je? Co to je? Trzeba coś z tym robić! Dyć jo kopytna! Tela dni bez spanio i jodła. Ni moga tego żodnymu powiedzieć, rozniesie się po wsi i bydóm myśleć, że mi na dekel kapie. Mómy na szczynści we wsi sklep elektryczny. Kupiyłach najwiynkszo taszlampa jako mieli. Jak trzaśnie, to go oświyca. Przecz to musi się skończyć, dyć już ledwa szkapami zamiatam. Obiecałach Ignacowie, jak przijedzie, to bydzie już wszystko z pola poschraniane, a już ni miałach siyły ta ćwikla wyruwać. Już przed 11-tóm stołach z taszlampóm przi oknie, serce mi walyło i w głowie huczało jak zygor zaczon bić. Nic nie było widać, że szuro po trowie, choć nie było wcale ćma! Jak trzasło do dwiyrek, to jo zaświyciyła. Prosto, do góry, na boki i na dół i… Nie było nic!!!! Czułach, jak sie obrywom zimnym potym i włosy mi stowajóm na głowie ze strachu. Po zajś nieprzespanej nocy, szłach do kościoła, bo była mszo za ujca. Ludzie sie pytali, co mi je, boch na pewno wyglóndała, jak ostatnio boroczka. W kościele nie żykóm, nie śpiywóm, ani też nie słóchóm kozanio, yny sie durch pytóm, co to jest? Dyć niż Ignac przijedzie, to jo byda u czubków, abo na kierchowie. Było to we wrześniu. W chałupie było chłódno, a na dworze cieplutko. Ogrzej asie na słóneczku, a w pyńdziałek pojada do dochtora. Siadłach se plecami do słońca, a gymbóm ku chałupie. Na ścianie aż do wyrchu rosło fest gynste wino. Tela je tych kiczek, jak bydóm czarne, to Ignac bydzie ladowoł do korbflasze. Tak sie dziwóm na to wino, wyży niży na sóm dół, i naroz zaczynóm sie śmioć jak głupio! Bo pod winym siedziała cało rodzina jeżów! Dwa wielki stare i młode. Teraz jużech wiedziała, gdo mie straszył. Było mi też wszystko jasne, jako sie to stało. Dwiyrka nie były fest mocne, a na dole była dziura. Jak sie jyż przeciskoł, to sie zrobiła wielko szpara, a jak sie przecisnął, to trzasło. Chodziył se za studoła na jabłka i mie straszył. Sómsiod prziszeł z wielkim koszym i wyniys jyże do lasu, a jo se zrobiła obiad i szła spać. Dopiero na drugi dziyń, jak już słóneczko było wysoko otworzyłach oczy, już blank wypoczynto. Jużech moc lot przeżyła, ani e wiedziała, że jyże majóm chód zbliżóny do człowieka.


Pozdrowio wszystkich czytelników Stazyja Bizon.

 


(c) Wszelkie prawa zastrzeżone. Isos multimedia & redakcja periodyku "U Nas", Gorzyce Czerwiec 2003.